فرهنگ باوران همواره سیالند

دکتر صاحبنظر مرادی

سالها قبل زمانیکه تاریخ زدایی و فرهنگ کشی بمثابه راهکار سیاسی و رسمی گروه حاکم بر کشور در ظلمتکده طاعون گرفته طالبان و همدستان خارجی شان در افغانستان جریان داشت، تنی چند از پاسبانان موارث تاریخی و هویتی کشور در حالت غربت "انجمن پاسداران فرهنگ آریانا" را در شهر دوشنبه پایتخت جمهوری تاجیکستان پایه گذاری کردند.

درین راستا نمیتوان از نقش سازنده استاد ضیاالحق مصدق حافظی بمثابه نخستین مبتکر ایجاد این انجمن و دوستانی مثل دکتر جمال الدین سینا دلیری، محمد اسماعیل خراسانپور،نعمت الله اندرابی، شاه احمد فواد مرادیان، محمد هارون راعون و سلطان محمد پیوند در ادامه کارهای مثبت و پذیرفتنی آن ها انکار کرد. تاسیس مکتب لیسه آریانا غرض آموزش فرزندان پناهنده افغانستانی در تاجیکستان بزبان و رسم الخط فارسی دری، چاپ و نشر مجله علمی تحقیقی "فرهنگ آریانا"، راه اندازی عرسها و همایشهای فرهنگی تدویر محافل یاد بود از شخصیتهای ملی، تاریخی و فرهنگی کشور و نشریه جوانان از دستاوردهای ارزشمند این انجمن بودند. اقدام بچنین فعالیتهای فرهنگی در آن روزگار تبعید ارزشهای فرهنگ ملی کشور بوسیله سیاستهای زمین سوخته طالبان و طالب سازان، نه تنها برای مشاغل فرهنگی دست اندرکاران آن و جوانان و فامیلهای مهاجر غنیمتی بود، بلکه علی رغم انگیزیسیون و سانسور دستگاه طالبان  به خورد مردم افغانستان میرسیدند و مردم ما را از نومیدی پیرامون آینده فرهنگ و آزادی نوید میدادند و دلبر داری میکردند.

در روند ایفای نقش خود جوشانه فرهنگیان کوشا و مسئول، تاریخ وطن ما بازهم ورق خورد و فلاخن روزگار روشنفکران ما را به جابلسا و جابلقای سیاره زمین پرتاب نمود و این چتر های فرهنگ گرایی و مساعی مشترک فرهنگیان ما که با خون دل و قبول زحمات و دشواریهای طاقت فرسایی بر افراشته شده بودند، فروریختند و بازهم رنج غربت و بیوطنی بر سرزمین روانهای ملتهب سایه گسترد. در همچو فضایی نوید احیای انجمن  پاسداران فرهنگ آریانا در آنسوی سیاره زمین که قیاس ابعاد جغرافیایی و فرهنگی آن در مقایسه با افغانستان برایم مقدور نمی نماید، توسط دوستانی بشارت داده شد.

یقین دارم انجمن پاسداران فرهنگ آریانا در توامیت با تعهد ملی و دین اخلاقی خود محموله گرانسنگ فرهنگ آریانا، خراسان و افغانستان امروزی را به سرزمین افکار جمعی جماعت مهاجر ما در کانادا و سایر کشورهای امریکایی و اروپایی حمل خواهد کرد. به مثمری تلاشهای روشنگرانه و صادقانه غزیزان عرصه فرهنگ چون دکتر سینا دلیری، اسماعیل خراسانپور، احمد بهار چویان و سایر فرهنگیان نستوه وطن که در سایه این چتر بزرگ آرمیده اند ابراز اطمینان و امتنان نموده و از همکاریهای بعدی خویشتن در رسانیدن نیازهای فرهنگی جامعه ما برای هموطنان مهاجر ابراز همکاری مینمایم. بیهوده نمیدانم تا در آخر سلامهای گرم خود را برای همه دوستان و هموطن آن که در کانادا و سایر کشورها با ایجاد انجمن ها، اتحادیه ها و فعالیتهای فرهنگی نقش داوطلبانه و خود جوشانه ایرا ایفا میکنند تقدیم بدارم و از خداوند منان برایشان پیروزی های چشمگیری آرزو نمایم.

با احترام